Janis Joplin en Jimi Hendrix: twee van mijn grootste inspiratiebronnen. Zoals dat gaat met bronnen, daar mag je niet al te lang toeven, of je verdrinkt erin. Beide rockiconen van een onverwoestbare sixties-generatie blonken uit in een zoektocht naar de bron. Ze stikten erin, samen met Jim Morisson. Deze drie hadden zich volgezogen met de geneugten en gedrochten van een losbandig tijdperk. Voor hun vrijheid en noodlot betaalden ze een zelfgezochte bergenhoge tol. Van alles te veel is geen goed. Daarover is veel geschreven. Dat ga ik niet doen.
En nog een chance dat Beverly Jo Scott dat ook niet gedaan heeft. Zeer sporadisch wat duiding, en dan nog telkens heel gevarieerd (projectie, bindtekst, grapje). Want een levendige Scott, die er gedurende het concert zichtbaar steeds meer goesting in kreeg, stapte naar de kern, met de vrijheid af te stappen van overdrijving en excessen. Zij ging met een crème van een muzikale omlijsting naar de pure muziek. De vonken van het songsmeden op het passionele vuur voor de liefde voor muziek spetterden van de metalen. Zij smolten, verschroeiend witheet gesmeed tot een kunstlandschap dat niet blinkt noch te zien is, maar dat via het oor uitmuntend als een stuiver naar de ziel gaat. Dit was geen rebels eerbetoon aan muzikale helden. Dit was een speels omgaan met de roots. De helden waren de fantastische bluesmuziek en de purper-fluwelen tekstfrasen. Van een onvervalste eind-jaren-60-sfeer, die een generatie getekend en de muzikale scène hertekend heeft, kan niet meer gesproken worden. De bloemen, de stoffen, de wollen haren aan het drumstel creëerden wel sfeer. Maar de muziek was de grootste sfeermaker. Geen naspelen, maar een fascinerend verbeteren van de magnifieke songs van weleer. Méér dan na ieder ander decennium, zou na de jaren '60 niets of niemand meer hetzelfde zijn. Zo ook dit concert niet. Dit was bloemenkracht in de 21e eeuw. Zoveel mooier! Krachtig ondersteund door in en over elkaar schuivende foto's, videobeelden op het grote doek achter het podium.
Weinig woorden nodig voor dit concert, wie er bij was, weet wel waarom.
Maar toch nog kort even over Paul Personne: klassebak - en over The Black Box Revelation: Voodoo Child klonk fan-tas-tisch. We mogen blij zijn dat die twee gasten zowat het enigste zijn dat België hoog in het vaandel mag dragen.
Als uit het zwarte doosje ooit een Jimi hommage ontspruit, dat zal pas een revelatie zijn!
En zelfs Bob Dylan kwam even lonken met Just Like A Woman!
En don't worry Beverly: dat te laat lopen naar de micro en de gitarist die van gitaar mist, dat vinden wij net charmant!
En Janis? Wel, morgen dan wel precies 40 jaar dood, maar haar songs onsterfelijk. Dat wisten we zonder BJ Scott, maar door dit concert hebben we nu tenminste een levendige herinnering. Thank you so much for that!
Uit de setlist:
Cigarettes And Coffee - Me And Bobby McGee - Summertime - Linin' Track - Woman Is Losers - Mercedes Benz - Try (Just A Little Bit Harder) - Kozmic Blues - Misery'n - Tell Mama - Piece Of My Heart - Ball And Chain - Move Over - A Good Man - Just Like A Woman - Raise Your Hand
Voodoo Child - Stone Free - The Wind Cries Mary - Foxy Lady - Hey Joe
Weinig woorden nodig voor dit concert, wie er bij was, weet wel waarom.
Maar toch nog kort even over Paul Personne: klassebak - en over The Black Box Revelation: Voodoo Child klonk fan-tas-tisch. We mogen blij zijn dat die twee gasten zowat het enigste zijn dat België hoog in het vaandel mag dragen.
Als uit het zwarte doosje ooit een Jimi hommage ontspruit, dat zal pas een revelatie zijn!
En zelfs Bob Dylan kwam even lonken met Just Like A Woman!
En don't worry Beverly: dat te laat lopen naar de micro en de gitarist die van gitaar mist, dat vinden wij net charmant!
En Janis? Wel, morgen dan wel precies 40 jaar dood, maar haar songs onsterfelijk. Dat wisten we zonder BJ Scott, maar door dit concert hebben we nu tenminste een levendige herinnering. Thank you so much for that!
Uit de setlist:
Cigarettes And Coffee - Me And Bobby McGee - Summertime - Linin' Track - Woman Is Losers - Mercedes Benz - Try (Just A Little Bit Harder) - Kozmic Blues - Misery'n - Tell Mama - Piece Of My Heart - Ball And Chain - Move Over - A Good Man - Just Like A Woman - Raise Your Hand
Voodoo Child - Stone Free - The Wind Cries Mary - Foxy Lady - Hey Joe
Geweldige review,had er zeer graag bij geweest en blijkbaar iets gemist maar het was de verjaardag van de belangrijkste, liefste persoon op aarde.. mijn vrouwtje :D dat is zelfs belangrijker dan een optreden of een ode aan twee artiesten die ergens mijn muzikale smaken hebben veranderd..mooie review die me toch het gevoel geeft dat ik er ook bij was, chapeau
BeantwoordenVerwijderenKnap verslag, spijt dat ik het gemist heb.
BeantwoordenVerwijderen