«««
De gitarist uit de Cotswold Hills zou Jimi Hendrix geleerd hebben te improviseren. Wat zeker is dat Steve Winwood met zijn vrienden Jim Capaldi, Chris Wood en Dave Mason in 1967 Traffic stichtte. Tien jaar en een paar bands en herenigingen later besloot hij solo te gaan. Hij werd met een pedaal aan de voet geboren en aan zijn vingers kleefde een Hammond B3 keyboard. Met Muddy Waters en John Lee Hooker toerde hij al vanaf zijn 15 jaar. Na Traffic had hij een album Blind Faith met Eric Clapton, en daarvoor had hij nog Spencer Davis Group. In stijl combineert hij rock met R&B, jazz en wereldinvloeden, en schuwt geen scheutje, maar mengt een fikse geut country- en folkjam met een snuifje psychedelica. Hij leverde studioprestaties aan David Gilmour, James Brown, Phil Collins en Toots & The Maytals. Veelzijdigheid troef dus.
The Holmes Brothers spelen verrassend lang en goed! Heel spontaan begint het concert van Steve Winwood en we krijgen bloedmooie, hartverwarmend versies van klassiekers en recentere pareltjes uit zijn oeuvre. Meer verslag zit er niet in; ik ben in verlof :-)
Setlist:
1. Different Light / 2. I’m a Man / 3. Hungry Man / 4. Can’t Find My Way Home / 5. Dirty City / 6. Fly / 7. At Times We Do Forget / 8. Light Up or Leave Me Alone / 9. Low Spark of High Heeled Boys / 10. Empty Pages / 11. Higher Love // 12. Dear Mr Fantasy / 13. Gimme Some Lovin’
zalig optreden, de sfeer in de zaal en op het podium zat enorm goed. spijtig van de vreemde feedback tijdens Dear Mr. Fantasy, maar alles mooi opgelost en fantastisch gespeeld. ook de Holmes brothers waren zalig.
BeantwoordenVerwijderenKortom een zeer geslaagde avond
Veeeeeel te kort
BeantwoordenVerwijderen