zaterdag, 13 november 2010, AB Club, Brussel
««««
support: Ben Glover
Het regent sinds donderdagochtend. Er valt 40 tot 70 liter per m². Dat is zoveel als tijdens een gemiddelde maand. Vroeger waren er meer kronkelende beken, zodat niet enkel riolen het water slikten. Nu is alles dichtgebetonneerd, volgebouwd en rechtgetrokken. Door menselijke ingrepen in het landschap is er nu wateroverlast op velden en weilanden en zijn straten beken of zelfs rivieren geworden...
In dit weer trein ik naar Brussel en lees de bijlagen van De Morgen. De hotelkamer is netjes maar nogal donker. Ik schuif de gordijnen helemaal open en schrijf aan de bureautafel. Ik haal een feta salade en een zakje doritos met Mexicaans dipsausje.
De regen is constant, maar gelukkig is het nog geen tien minuten wandelen naar de concertclub. Er is niet veel volk voor Ben Glover, een Ierse singersongwriter die weet wat regen is en nog niet wist hoe mooi Brussel kan zijn, zelfs (of te meer) door de regenval.
Het zaaltje is een sauna, lichamen dampen, zweet parelt onder spots. De twijfelende liefdesliedjes worden gedragen door de goede stem en een te eenvoudige akoestische gitaar. Echt overtuigen kan deze sympathieke jongeman niet.
Mary Gauthier weet wel - bij het eerste nummer al - te bekoren. De samenzang met de Canadese violiste grijpt beter dan een virus naar de keel. Vooral wanneer de violiste een paar toonladders hoger klimt, straalt de song meer dan gloeilampen. Het is nog steeds broeiend heet en met het besef dat buiten een watervloed de mensen ambeteert, is het hier toch aangenaam toeven. Want hoewel de muziek van Gauthier niet meteen vrolijk maakt (eufenisme), krijgen we een verhaal te horen van een vondelinge die worstelt met haar identiteit en de zoektocht naar haar roots tracht te achterhalen.
Ze kan haar ei kwijt in haar songs. Ze schrijft helder, ze betokkelt de gitaar minzaam en zingt met een eigen stem. Ze ziet ons door een roze bril, maar haar getekende leven kleurde grauwgrijs. Op een podium komt ze los van de ellende, beschrijft nuchter en vanop een afstand. Mary brengt een verhaal over kerstmis onder een brug, neemt ons mee naar het Frans gedeelte van New Orleans en geeft een kijk in haar levensloop. Geen sombere of meelijwekkende klaagzang, maar een vrij sobere en realiteitsdichte blik.
De americana, roots en countryblues zit de AB-club als gegoten, te meer door de loepzuivere geluidskwaliteit.
Buiten blijft het gietende regen en na een douche ga ik zalig slapen op de Zavel.
War is over - if you want to.
Setlists:
Ben Glover: 1. Melodies of Midnight / 2. Where The Lines Are / 3. Full Moon Child / 4. Atlantic Eyes / 5. I Am, You Are / 6. Cuts Both Ways / 7. I Am With You
Mary Gauthier: 1. For Rose / 2. Walk In The Water / 3. Between The Daylight And The Dark / 4. I Drink / 5. I Ain't Leaving / 6. Last Of The Hobo Kings / 7. Burnin' Sugar Cane / 8. Our Lady Of The Shooting Stars / 9. Christmas In Paradise / 10. Mama Here, Mama Gone / 11. Goodbye / 12. Blood Is Blood / 13. March 11, 1962 / 14. The Orphan King / 15. Mercy Now // 16. Le Reel du Pendu (instr.) / 17. Drag Queens In Limousines
Ben Glover: 1. Melodies of Midnight / 2. Where The Lines Are / 3. Full Moon Child / 4. Atlantic Eyes / 5. I Am, You Are / 6. Cuts Both Ways / 7. I Am With You
Mary Gauthier: 1. For Rose / 2. Walk In The Water / 3. Between The Daylight And The Dark / 4. I Drink / 5. I Ain't Leaving / 6. Last Of The Hobo Kings / 7. Burnin' Sugar Cane / 8. Our Lady Of The Shooting Stars / 9. Christmas In Paradise / 10. Mama Here, Mama Gone / 11. Goodbye / 12. Blood Is Blood / 13. March 11, 1962 / 14. The Orphan King / 15. Mercy Now // 16. Le Reel du Pendu (instr.) / 17. Drag Queens In Limousines
0 reacties:
Een reactie plaatsen