Duane Forrest

Vrijdag, 25 februari 2011, loungebar van ViaVia, Copán Ruinas, Honduras

Mijn eerste concert op Latijs-Amerikaanse bodem. Duane Forrester is een zwarte singersongwriter onder invloed van Norah Jones en Jack Johnson. Hij brengt organische folk, soul, jazz en blues. Dat ik lees ik op internet. Maar dat schept enkel hoge verwachtingen. Dus ga ik eerst een zalig lekkere, zacht pikante, Hondurese vol au vent verorberen met gefritureerde nacho's, een aardappelpuree en een gemengd slaatje.

Aangekondigd om 9 pm, maar de zwarte man begint al om 7 pm met een twaalf minuten durende jamversie van een ritmische riff. Ik zit ideaal buiten op het restaurantterras en door de deuropening kan ik de man zien en horen spelen op zijn gitaar en een laptop die met voorgeprogrammeerde beats de song versterkt. De microfoon staat niet zo goed afgestemd, maar dat versterkt wel intens de loungesfeer. De Canadees brengt op zwoel gitaargetokkel een tweede romantische song in het Spaans. Tijd voor een cover: Tears in Heaven, van Eric Clapton. Heerlijk gitaartje en de stem doet het niet de nek om (net niet). I just can't stay, here in heaven... Toch blijf ik hier genieten van dit uitzonderlijke leven... Morgen is het weekend en er staat een specialleke op het programma. Meer daarover morgen op de andere blog. Er volgt een song van eigen makelij. Since you're going, you changed my life. Ik kan er van meespreken, maar ik zal erover zwijgen. It sure is so much better than silver & gold. Ondertussen bestelde ik bij de Limburgse stagiair Saar een groot bord nacho's besprenkeld met een kaussausje en een potje guacamole. Zalig voedsel voor lichaam en geest, terwijl er eenvoudige riffs op de gitaarsnaren herhaald worden en zachtjes gezongen met een licht groovy soulstem. Een prachtige versie van Fix You van Coldplay glipt in de setlist. Gewoon gitaar en simpele stem, zonder franjes en knopkes... Mooi stil moment en dan de voet op de pedaal om te versterken. Het gaat gewoon verder, we babbelen en grappen verder. Tot we Jeff Buckley herkennen met Hallelujah. Een bruidsmeisje zingt stillekes mee met de tekst in haar hand. En zo eindigt het optreden in schoonheid.