Vijf herfstdagen lang was muziek mijn muze. Hieronder een overzicht van mijn ontdekkingen en ervaringen: Leaf House + Forest Fire / Pinback + Bill Callahan + Low / Sunday Bell Ringers + Gross Magic + Okkervil River / The Brothers Deere + She Keeps Bees + Califone + Siskiyou / A Winged Victory For The Sullen + Marissa Nadler
Bovendien werd deze muzikale week ook een mooi einde van mijn kort en krachtig concertseizoen in 2011.
setlist, recensie, review, verslag, concertverslag, gig, concert, pictures, foto's, video, bootleg, pedro, pietje, rootstime, info, links, reisverslag, fietsvakantie, tips, brussel, antwerpen, brugge, kortrijk, gent, ab, ab club, vooruit, balzaal, vorst, sportpaleis, gent expo, arenberg, stadsschouwburg, de zwerver, handelsbeurs, het depot, de spil, de kreun, 4ad, koninklijk circus, cirque royal, botanique, rotonde, latijns-amerika, ecuador, peru, guatemala
Marissa Nadler
27 november 2011 - Botanique, Brussel «««
Support: My Sad Captains / Scott Matthew / Still Corners / A Winged Victory for the Sullen
Mijn verslag op www.rootstime.be
Support: My Sad Captains / Scott Matthew / Still Corners / A Winged Victory for the Sullen
Mijn verslag op www.rootstime.be
Siskiyou
26 november 2011 - Botanique, Brussel ««««
support: The Brothers Deere / She Keeps Bees / Califone
Mijn verslag op www.rootstime.be
support: The Brothers Deere / She Keeps Bees / Califone
Mijn verslag op www.rootstime.be
Okkervil River
25 november 2011 - Botanique, Brussel «««
support: Sunday Bell Ringers / Gross Magic
Mijn verslag op www.rootstime.be.
support: Sunday Bell Ringers / Gross Magic
Mijn verslag op www.rootstime.be.
Low
24 november 2011 - Cirque Royal, Brussel ««««
support: Pinback / Bill Callahan
Mijn verslag op www.rootstime.be
support: Pinback / Bill Callahan
Mijn verslag op www.rootstime.be
Forest Fire
23 november 2011 - Maison des Musiques, Brussel «««
support: Leaf House
Mijn verslag op www.rootstime.be
support: Leaf House
Mijn verslag op www.rootstime.be
The Antlers
22 november 2011 - Botanique, Brussel «
Voila, de prijs van het slechtste concert dit jaar gaat naar The Antlers.
Mijn verslag op www.rootstime.be.
6 maart 2010 - AB Club, Brussel «««
Voila, de prijs van het slechtste concert dit jaar gaat naar The Antlers.
Mijn verslag op www.rootstime.be.
6 maart 2010 - AB Club, Brussel «««
Taj Mahal
16 november 2011 - Handelsbeurs, Gent «««
Componist, multi-instrumentalist en zanger Taj Mahal is een prominente en invloedrijke figuur in de blues- en rootsmuziek. Hoewel zijn carrière begon met typische Amerikaanse blues, heeft hij zijn artistieke reikwijdte verbreed door muziek uit elke uithoek van de wereld. Zijn passie en nieuwsgierigheid bracht hem in West-Afrika, de Caraïben, Latijns-Amerika, Europa, de Hawaiiaanse eilanden. Hij pikte er allerlei muzikale invloeden op.
Hij raakte gefascineerd met roots – de oorsprong van alle verschillende vormen van muziek die hij hoorde. Hij gooide zichzelf in de studie van oudere vormen van Afro-Amerikaanse muziek. Geïnspireerd door een droom, nam hij de muzikale alias van Taj Mahal. Puttend uit alle geluiden en stijlen die hij had geabsorbeerd als een kind en een jonge volwassene, maakte hij tot op vandaag 25 albums. Hij won twee Grammy's met Señor Blues uit 1997 en Shoutin' In Key uit 2000. Telkens verkende hij tijdens het toeren zijn wereldmuziek. Met de Malinese koraspeler Toumani Diabate bracht hij ook een album uit (de kora is een West-Afrikaanse harp).
Volgend jaar wordt hij 70. Hij is niet alleen een muziekliefhebber, hij vist graag, houdt van uit gaan eten en een sigaar. Kortom: een man van de wereld.
De kracht van Taj Mahal zijn de toegankelijke dansritmes. Naast Taj Mahal die zingt, gitaar en banjo ter hand neemt en toetst, drumt Kester Smith en speelt Bill Rich op bass. Zijn vader was een jazz pianist, componist en arrangeur van Caribische afkomst, en zijn moeder was een gospel zingende schooljuf uit South Carolina. Hij stáát op het podium, hij néémt het in. Hij leerde in Springfield, Massachusetts klassieke piano, maar ook klarinet, trombone en mondharmonica, en hij zong graag. Van een gitaarspelende buurman leerde hij de verschillende stijlen van Muddy Waters, Lightnin' Hopkins, John Lee Hooker en Jimmy Reed en andere titanen van Delta en Chicago blues. Maar net als zijn vroegere kompaan Ry Cooder deelt hij de voorliefde om de blues breder en ruimer te interpreteren. Zijn ouders moedigden hem aan om trots te zijn op hun diverse etnische en culturele wortels. Laat dat net de sterkte zijn van zijn optreden. Blues die nooit verveelt omdat ze uit alle streken van deze planeet komt. Een ode aan het leven op aarde, beter kun je een concert van Taj Mahal niet omschrijven.
Voor mij was dit een kennismaking, ik ben niet vertrouwd met zijn nummers. Maar dat zal niet lang meer duren.
Uit de setlist: T.V. Mama / So Many Nights, So Many Days / Tell Me, Baby / Can You Make
Crazy About You / Love Her With A Feeling / Corinna / Gonna Move Up The Country / Slow Drag / Zanzibar / The Blues Is Allright / Lovin' My Baby’s Eyes
Hij raakte gefascineerd met roots – de oorsprong van alle verschillende vormen van muziek die hij hoorde. Hij gooide zichzelf in de studie van oudere vormen van Afro-Amerikaanse muziek. Geïnspireerd door een droom, nam hij de muzikale alias van Taj Mahal. Puttend uit alle geluiden en stijlen die hij had geabsorbeerd als een kind en een jonge volwassene, maakte hij tot op vandaag 25 albums. Hij won twee Grammy's met Señor Blues uit 1997 en Shoutin' In Key uit 2000. Telkens verkende hij tijdens het toeren zijn wereldmuziek. Met de Malinese koraspeler Toumani Diabate bracht hij ook een album uit (de kora is een West-Afrikaanse harp).
Volgend jaar wordt hij 70. Hij is niet alleen een muziekliefhebber, hij vist graag, houdt van uit gaan eten en een sigaar. Kortom: een man van de wereld.
De kracht van Taj Mahal zijn de toegankelijke dansritmes. Naast Taj Mahal die zingt, gitaar en banjo ter hand neemt en toetst, drumt Kester Smith en speelt Bill Rich op bass. Zijn vader was een jazz pianist, componist en arrangeur van Caribische afkomst, en zijn moeder was een gospel zingende schooljuf uit South Carolina. Hij stáát op het podium, hij néémt het in. Hij leerde in Springfield, Massachusetts klassieke piano, maar ook klarinet, trombone en mondharmonica, en hij zong graag. Van een gitaarspelende buurman leerde hij de verschillende stijlen van Muddy Waters, Lightnin' Hopkins, John Lee Hooker en Jimmy Reed en andere titanen van Delta en Chicago blues. Maar net als zijn vroegere kompaan Ry Cooder deelt hij de voorliefde om de blues breder en ruimer te interpreteren. Zijn ouders moedigden hem aan om trots te zijn op hun diverse etnische en culturele wortels. Laat dat net de sterkte zijn van zijn optreden. Blues die nooit verveelt omdat ze uit alle streken van deze planeet komt. Een ode aan het leven op aarde, beter kun je een concert van Taj Mahal niet omschrijven.
Voor mij was dit een kennismaking, ik ben niet vertrouwd met zijn nummers. Maar dat zal niet lang meer duren.
Uit de setlist: T.V. Mama / So Many Nights, So Many Days / Tell Me, Baby / Can You Make
Crazy About You / Love Her With A Feeling / Corinna / Gonna Move Up The Country / Slow Drag / Zanzibar / The Blues Is Allright / Lovin' My Baby’s Eyes
Clannad
12 november 2011 - Stadsschouwburg, Brugge «««««
Mijn verslag op www.rootstime.be en www.folkroddels.be.
Setlist (?): Crann Ull / Mhaire Bruineall / Na Buachaillí Lainn / Coinleach Ghlas An Fhomair / Eleannor Plunkett / Two Sisters / An Túll / Dtigeas A Damhsa / Newgrange / Buachaill On Eirne / I Will Find You / Robin of Sherwood Medley / Mhórag ‘S Na Horo Gheallaidh / In A Lifetime / Harry’s game / Dulaman / Teidhir Abhaile Riu // Down By The Sally Gardens / Nil Se Ina La
Verslag in het Gaelic: A dhúnadh an t-eagrán 25ú na Féile Bruges, an Clannad banna ceoil na hÉireann cláraithe. Bunaíodh an Clann "mar Dobhair '(as ar dhriogtar an grúpa) i 1970 laistigh den Brennan teaghlach. Máire, Ciarán agus Pól chuaigh a n-uncail Noel agus Pádraig Duggan agus amhránaíocht i ósta a n-athair Leo. Deirfiúr Eithne Máire, chuaigh feadh tamaill, ach d'fhág an banna trí bliana ina dhiaidh sin chun Enya mar ghairm aonair. Tugann an teaghlach ón sráidbhaile de Ghaoth Dobhair daichead bliain d'tíre traidisiúnta na hÉireann ar fud an domhain. Chuir mé aithne orthu i ndiaidh an scannáin Last Of The Mohicans, i gcás ina iontach "An mbeidh mé Faigh tú" Tá hit teaghráin íogair go leor. A n-scór don tsraith teilifíse Robin de Sherwood shroich lucht éisteachta níos leithne. Bhí sé ina thost deich mbliana mar gheall ar an ngrúpa Super go raibh a líonadh hallaí móra. De sheans trí flyer ag an gceolchoirm de The junkies Cowboy, fuair mé amach gur tháinig an grúpa legendary na hÉireann ar an pictiúrtha Bruges Amharclann na Cathrach. Díreach le haghaidh an halla éisteachta ar leith taobh thiar de na facade athbheochan sober agus stocaireacht a palatial eclectic ... agus ansin do Clannad! Bhí a fhios agam go mbeadh sé ina oíche speisialta ceoil, ach tá sé go mbeadh den sórt sin taithí ceolchoirm draíochta a bheith riamh, shamhlú mé. Anocht nach bhfuil againn le taisteal go hÉirinn, Clannad hÉireann a thabhairt chun anseo. Is é an cheolchoirm cosúil le siúl ar feadh ballaí íseal le clocha scaoilte ó iarthuaisceart na hÉireann. Déileálann an chéad eagrán le crann úll. Féach, tá sé seo anois tipiciúil na hÉireann. Is féidir leo a chanadh faoi sútha talún, ach ní théann siad ar ais go dtí an simplíocht laethúil na úll. An teaghráin fhíneáil ar an chláirseach evoke cuimhní cinn de pháirceanna glasa le caoirigh ar féarach agus bloic móna. Le guitars fuaime agus eochracha atmaisféir dhéanaimid trí na gleannta agus Moors Dhún na nGall. I réimse an féar le chéile againn ar an knoddige, cailín na hÉireann redheaded nuair a lámh bhfeirm go dtí a chluasa i ngrá glas. Na téacsanna ceangailteach a thabhairt i gcónaí roinnt eolais maidir le hábhar na n-amhrán mar gheall ar an Gaelach nach dtuigeann linn a cheannach. Moya Brennan flótaí guth cosúil le méadar Faoileán aillte géara ard. Bhí a guth soiléir criostail cuileoga ard le áilleacht frenzy-spreagúil de, pristine néal, tránna bán iontach. Feadh an chósta a fháil againn síondaite sa cheann, gruaige agus cluasa sa ghaoth leis na tonnta ag seinm leis an zeerotsen. Ní haon ionadh gur tháinig miotas agus finscéalta anseo agus an focal a scaipeadh go dtí an lá atá inniu ann. Is é an traidisiún a chanadh i dtithe tábhairne cairdiúil compordach a seal i óil gáire cairdiúil mBeilgeach is aisteach. Moya nótaí go bhfuil muid chomh ciúin. Throws lena deartháir ionas go bhfuil muid ag éisteacht le. MBeilgeach curtha in áirithe i gcónaí le haghaidh ceolchoirmeacha. Amhránaíocht ar feadh an áireamh go praiticiúil. Tá mé dócha go bhfuil an t-aon duine a chanadh lustily agus príomhfheidhmeannach cheerful "Dhá Siúracha", cé go mo timpeallacht righin uncomfortably i os comhair a bhreathnaíonn. Mar sin féin nach bhfuil sé deacair agus i bhfad níos iarrtha "chanadh aye dum, canadh lá aye", "na buachaillí abound do dom" agus "más rud é go mbainfidh tú a bheith fíor dom" a chanadh. Le linn an fear a bhfuil mé ag ól Amhrán na suí go socair i mo chathaoir le damhsa agus daoine aonair bualadh bos go réidh leis an rithim. Ar an láimh eile a thabhairt ar an fheadóg mhór na hÉireann (feadóg) agus fliúite liom Goosebumps agus fiú deora le súile agus an chnapshuim sa creeps scornach. Cibé déileáil leis an amhrán anois le filí mná agus fuisce nó cur síos ar an grá na tuaithe nó na buachaillí na hÉireann atá ag dul go hAlbain do mhná áille ... Ní chuirimid thuiscint na téacsanna sna Cheilteach-na hÉireann. Ach táimid ag éisteacht le guth iontach angelic agus banda masterful a fearful tuned breá. An Noel uncailí agus Pádraig Duggan seasamh nó suí sa chúlra le giotár fuaimiúil nó maindilín. Má spraoi againn spraoi acu drenched mop, ansin rolla na dtonnta na Mara Thuaidh go dtí an Áit Mhór na Bruges. Clannad curtha tríd na blianta a bhainistiú a chur le chéile ceol tíre traidisiúnta le baint de charraig snagcheol, agus buinneáin marinated i comhthimpeallach atmaisféir. Oibríonn an fhoirmle go háirithe sa cheol scannán. Mar sin, is féidir leo teacht síos le grúpa idirnáisiúnta ar fud an domhain. An fonn téama i gcuimhne ó The Last Of The Mohicans i "An mbeidh mé Faigh tú" Tá áilleacht an oiread sin a tugadh anocht, go bhfuil muid ag rub ár súile Welling taise. Le linn "Medley Robin Hood" an, tá muid ag gach séasúir éadrom i ár n-intinn. Na dathanna aiteann buí i réimsí earrach gcodarsnacht, fraoch corcra an tsamhraidh leis an glas síoraí óige. Aillte ar na macallaí chláirseach. Cé aige in Éirinn, tá a fhios cad a chiallaíonn sin. Nach bhfuil Bono i láthair le haghaidh an t-amhrán rocking "Uirchill An Chreagain": A bhanna beag ó Bhaile Átha Cliath le amhránaí nach maith sin. Ní féidir leis an guthanna na drummer ó Albain agus a deartháir Pól cúiteamh a thabhairt, ach aon duine sa lucht féachana gearán. Táimid ag deireadh an tráthnóna leis an t-amhrán álainn óil fear 'Se Ina La Neamhní'. Is é an oíche siombalach ar an oileán a bhí arís agus arís eile dá dtagraítear: Oileán Thoraí Is cloch le caith leathan. Tá maireachtáil níos lú ná dhá chéad duine sa dá lonnaíocht. Thoraigh ag an aillte le radhairc iontacha agus stair béaloideas saibhir. Tá an t-oileán remnants ón gClochaois agus isteach fortress de Dún Bhaloir, an t-oileán rialóir mythical "Balor an tsúil olc" ina suí. Sa 17ú haois, theith roinnt taoisigh Gaelacha a anseo, ach an massacre éadrócaireach an Béarla ag gabháil leo agus tá siad á dhéanamh ar an lá seo cuimhne. Go leor (ard) scéalta castaways agus smugglers iad stirred suas go minic ar an tine. Tá amhráin Clannad ar aoiseanna agus oidhreacht chomh dolmens agus dolmens de mhuintir na hÉireann. Bhí mé ag ceolchoirm seo a leanas tráthnóna i gcuimhne agus draíochta iarratas chuig UNESCO d'fhonn iad a chosaint. Tar éis cúpla bliain beidh mé fós ag tagairt do an gníomh seo. Ceann de na cúpla nuair a mhothaigh mé Tears Welling suas. Dúirt mé uair amháin ann go foirfeachta agus go bhfuil sé i Tears an sonas. Anois tá mé an-cinnte.
Mijn verslag op www.rootstime.be en www.folkroddels.be.
Verslag in het Gaelic: A dhúnadh an t-eagrán 25ú na Féile Bruges, an Clannad banna ceoil na hÉireann cláraithe. Bunaíodh an Clann "mar Dobhair '(as ar dhriogtar an grúpa) i 1970 laistigh den Brennan teaghlach. Máire, Ciarán agus Pól chuaigh a n-uncail Noel agus Pádraig Duggan agus amhránaíocht i ósta a n-athair Leo. Deirfiúr Eithne Máire, chuaigh feadh tamaill, ach d'fhág an banna trí bliana ina dhiaidh sin chun Enya mar ghairm aonair. Tugann an teaghlach ón sráidbhaile de Ghaoth Dobhair daichead bliain d'tíre traidisiúnta na hÉireann ar fud an domhain. Chuir mé aithne orthu i ndiaidh an scannáin Last Of The Mohicans, i gcás ina iontach "An mbeidh mé Faigh tú" Tá hit teaghráin íogair go leor. A n-scór don tsraith teilifíse Robin de Sherwood shroich lucht éisteachta níos leithne. Bhí sé ina thost deich mbliana mar gheall ar an ngrúpa Super go raibh a líonadh hallaí móra. De sheans trí flyer ag an gceolchoirm de The junkies Cowboy, fuair mé amach gur tháinig an grúpa legendary na hÉireann ar an pictiúrtha Bruges Amharclann na Cathrach. Díreach le haghaidh an halla éisteachta ar leith taobh thiar de na facade athbheochan sober agus stocaireacht a palatial eclectic ... agus ansin do Clannad! Bhí a fhios agam go mbeadh sé ina oíche speisialta ceoil, ach tá sé go mbeadh den sórt sin taithí ceolchoirm draíochta a bheith riamh, shamhlú mé. Anocht nach bhfuil againn le taisteal go hÉirinn, Clannad hÉireann a thabhairt chun anseo. Is é an cheolchoirm cosúil le siúl ar feadh ballaí íseal le clocha scaoilte ó iarthuaisceart na hÉireann. Déileálann an chéad eagrán le crann úll. Féach, tá sé seo anois tipiciúil na hÉireann. Is féidir leo a chanadh faoi sútha talún, ach ní théann siad ar ais go dtí an simplíocht laethúil na úll. An teaghráin fhíneáil ar an chláirseach evoke cuimhní cinn de pháirceanna glasa le caoirigh ar féarach agus bloic móna. Le guitars fuaime agus eochracha atmaisféir dhéanaimid trí na gleannta agus Moors Dhún na nGall. I réimse an féar le chéile againn ar an knoddige, cailín na hÉireann redheaded nuair a lámh bhfeirm go dtí a chluasa i ngrá glas. Na téacsanna ceangailteach a thabhairt i gcónaí roinnt eolais maidir le hábhar na n-amhrán mar gheall ar an Gaelach nach dtuigeann linn a cheannach. Moya Brennan flótaí guth cosúil le méadar Faoileán aillte géara ard. Bhí a guth soiléir criostail cuileoga ard le áilleacht frenzy-spreagúil de, pristine néal, tránna bán iontach. Feadh an chósta a fháil againn síondaite sa cheann, gruaige agus cluasa sa ghaoth leis na tonnta ag seinm leis an zeerotsen. Ní haon ionadh gur tháinig miotas agus finscéalta anseo agus an focal a scaipeadh go dtí an lá atá inniu ann. Is é an traidisiún a chanadh i dtithe tábhairne cairdiúil compordach a seal i óil gáire cairdiúil mBeilgeach is aisteach. Moya nótaí go bhfuil muid chomh ciúin. Throws lena deartháir ionas go bhfuil muid ag éisteacht le. MBeilgeach curtha in áirithe i gcónaí le haghaidh ceolchoirmeacha. Amhránaíocht ar feadh an áireamh go praiticiúil. Tá mé dócha go bhfuil an t-aon duine a chanadh lustily agus príomhfheidhmeannach cheerful "Dhá Siúracha", cé go mo timpeallacht righin uncomfortably i os comhair a bhreathnaíonn. Mar sin féin nach bhfuil sé deacair agus i bhfad níos iarrtha "chanadh aye dum, canadh lá aye", "na buachaillí abound do dom" agus "más rud é go mbainfidh tú a bheith fíor dom" a chanadh. Le linn an fear a bhfuil mé ag ól Amhrán na suí go socair i mo chathaoir le damhsa agus daoine aonair bualadh bos go réidh leis an rithim. Ar an láimh eile a thabhairt ar an fheadóg mhór na hÉireann (feadóg) agus fliúite liom Goosebumps agus fiú deora le súile agus an chnapshuim sa creeps scornach. Cibé déileáil leis an amhrán anois le filí mná agus fuisce nó cur síos ar an grá na tuaithe nó na buachaillí na hÉireann atá ag dul go hAlbain do mhná áille ... Ní chuirimid thuiscint na téacsanna sna Cheilteach-na hÉireann. Ach táimid ag éisteacht le guth iontach angelic agus banda masterful a fearful tuned breá. An Noel uncailí agus Pádraig Duggan seasamh nó suí sa chúlra le giotár fuaimiúil nó maindilín. Má spraoi againn spraoi acu drenched mop, ansin rolla na dtonnta na Mara Thuaidh go dtí an Áit Mhór na Bruges. Clannad curtha tríd na blianta a bhainistiú a chur le chéile ceol tíre traidisiúnta le baint de charraig snagcheol, agus buinneáin marinated i comhthimpeallach atmaisféir. Oibríonn an fhoirmle go háirithe sa cheol scannán. Mar sin, is féidir leo teacht síos le grúpa idirnáisiúnta ar fud an domhain. An fonn téama i gcuimhne ó The Last Of The Mohicans i "An mbeidh mé Faigh tú" Tá áilleacht an oiread sin a tugadh anocht, go bhfuil muid ag rub ár súile Welling taise. Le linn "Medley Robin Hood" an, tá muid ag gach séasúir éadrom i ár n-intinn. Na dathanna aiteann buí i réimsí earrach gcodarsnacht, fraoch corcra an tsamhraidh leis an glas síoraí óige. Aillte ar na macallaí chláirseach. Cé aige in Éirinn, tá a fhios cad a chiallaíonn sin. Nach bhfuil Bono i láthair le haghaidh an t-amhrán rocking "Uirchill An Chreagain": A bhanna beag ó Bhaile Átha Cliath le amhránaí nach maith sin. Ní féidir leis an guthanna na drummer ó Albain agus a deartháir Pól cúiteamh a thabhairt, ach aon duine sa lucht féachana gearán. Táimid ag deireadh an tráthnóna leis an t-amhrán álainn óil fear 'Se Ina La Neamhní'. Is é an oíche siombalach ar an oileán a bhí arís agus arís eile dá dtagraítear: Oileán Thoraí Is cloch le caith leathan. Tá maireachtáil níos lú ná dhá chéad duine sa dá lonnaíocht. Thoraigh ag an aillte le radhairc iontacha agus stair béaloideas saibhir. Tá an t-oileán remnants ón gClochaois agus isteach fortress de Dún Bhaloir, an t-oileán rialóir mythical "Balor an tsúil olc" ina suí. Sa 17ú haois, theith roinnt taoisigh Gaelacha a anseo, ach an massacre éadrócaireach an Béarla ag gabháil leo agus tá siad á dhéanamh ar an lá seo cuimhne. Go leor (ard) scéalta castaways agus smugglers iad stirred suas go minic ar an tine. Tá amhráin Clannad ar aoiseanna agus oidhreacht chomh dolmens agus dolmens de mhuintir na hÉireann. Bhí mé ag ceolchoirm seo a leanas tráthnóna i gcuimhne agus draíochta iarratas chuig UNESCO d'fhonn iad a chosaint. Tar éis cúpla bliain beidh mé fós ag tagairt do an gníomh seo. Ceann de na cúpla nuair a mhothaigh mé Tears Welling suas. Dúirt mé uair amháin ann go foirfeachta agus go bhfuil sé i Tears an sonas. Anois tá mé an-cinnte.
William Elliott Whitmore
11 november 2011, Botanique, Rotonde, Brussel ««
Mijn verslag op www.rootstime.be.
Setlist: 1. Dry / 2. Diggin’ my grave / 3. Lift my jug (song for Hub Cale) / 4. Hell or high water / 5. Johnny Law / 6. Field song / 7. Don’t need it / 8. Who stole the soul / 9. One man’s shame / 10. From the cell door to the gallows / 11. Let’s do something impossible / 12. Son Of A Gun / 13. There’s hope for you / 14. Hard times / 15. Bury your burdens in the ground / 16. Lifetime underground / 17. Not feeling any pain / 18. Ain’t no sunshine / 19. Old devils // 20. Our paths will cross again
Meer foto's door Blowfish.
Zie ook: Alela Diane, Isobel Campbell & Mark Lanegan, Leffingeleuren
Setlist: 1. Dry / 2. Diggin’ my grave / 3. Lift my jug (song for Hub Cale) / 4. Hell or high water / 5. Johnny Law / 6. Field song / 7. Don’t need it / 8. Who stole the soul / 9. One man’s shame / 10. From the cell door to the gallows / 11. Let’s do something impossible / 12. Son Of A Gun / 13. There’s hope for you / 14. Hard times / 15. Bury your burdens in the ground / 16. Lifetime underground / 17. Not feeling any pain / 18. Ain’t no sunshine / 19. Old devils // 20. Our paths will cross again
Meer foto's door Blowfish.
Zie ook: Alela Diane, Isobel Campbell & Mark Lanegan, Leffingeleuren
Eilen Jewell
9 november 2011 - Manuscript, Oostende «««
Mijn verslag op www.rootstime.be.
Foto's van Filip Van Lerberge.
Volledige setlist:
1. Warning Signs / 2. Rain Roll In / 3. Only One / 4. Mess Around / 5. Heartache Boulevard / 6. Blue Highway
7. Bang Bang Bang / 8. Fist City (L. Lynn) / 9. The Girl That Radiates Charm (A. Alexander) / 10. I Can't Help It (H. Williams) / 11. Tagging Along With Jesus (G. Jones) / 12. Dusty Boxcar Wall (E. Anderson) / 13. Santa Fe / 14. Where They Never Say Your Name
15. Deep As Your Pocket (L. Lynn) / 16. Codeine Arms / 17. Reckless / 18. Rich Man's World / 19. I'm Gonna Dress In Black / Helaas gemist, 'k had een trein te halen: 20. Shakin' All Over (J. Kid) // 21. Queen Of The Minor Key / 22. Fading Memory (F. Domino)
Mijn verslag op www.rootstime.be.
Foto's van Filip Van Lerberge.
Volledige setlist:
1. Warning Signs / 2. Rain Roll In / 3. Only One / 4. Mess Around / 5. Heartache Boulevard / 6. Blue Highway
7. Bang Bang Bang / 8. Fist City (L. Lynn) / 9. The Girl That Radiates Charm (A. Alexander) / 10. I Can't Help It (H. Williams) / 11. Tagging Along With Jesus (G. Jones) / 12. Dusty Boxcar Wall (E. Anderson) / 13. Santa Fe / 14. Where They Never Say Your Name
15. Deep As Your Pocket (L. Lynn) / 16. Codeine Arms / 17. Reckless / 18. Rich Man's World / 19. I'm Gonna Dress In Black / Helaas gemist, 'k had een trein te halen: 20. Shakin' All Over (J. Kid) // 21. Queen Of The Minor Key / 22. Fading Memory (F. Domino)
Gillian Welch
8 november 2011 - Arenberg, Antwerpen ««««.jpg)
Setlist
Mijn eerste indruk ("mooie avond, saaie stem, prachtige muziek, schitterende snaren, sublieme solo's") heb ik iets moeten bijschaven. Ik focuste vooral op David Rawlings, de cowboy die mijn avond betoverde met enkele van de meest fantastische solo's die ik ooit op akoestische gitaar live gehoord heb. Nu ik de setlist heb en de songs herbeluister, besef ik dat het toch een bijzondere avond was in Antwerpen. De score gaat van 16.5 naar 17.5 en daarmee verdient Gillian Welch geen magere maar een dikke vier sterren.
Ze is dus terug. En wel met haar muzikale partner David (Dave) Rawlings. Op het album 'The Harrow and the Harvest' keren ze terug naar de roots in de Amerikaanse volksmuziek. Haar wortels zouden ook in België liggen, maar ze had haar moeder niet kunnen bellen om dat na te gaan nu ze naar ons landje de oversteek maakte. Muzikaal ligt ze tussen de bergen van de Appalachen, de countryvelden van de bluegrass en de alt americana.
Met een akoestische gitaar, een bijna versleten banjo, een valse mondharmonica en haar (eheum...) karakteristieke stem brengt ze met Rawlings broze, tijdloze songs. Ja, haar stem... je hebt er iets voor of net niet. Reken mij maar bij de laatste. Geef mij maar Lucinda Williams. Een stem hoort nu eenmaal bij liedjes, maar gelukkig worden de songs van dit duo vooral gemaakt door het gitaarwerk van David.
Het concert steekt van wal met het openingsnummer van het nieuwe album. Het gitaarspel zet meteen de toon van de avond in Scarlet Town, waarin Gillian afscheid neemt van het verleden. Na de gospel Rock of Ages knap ik af op haar stem, maar verwonder ik mij aan de voortreffelijke snaren. De klim tijdens The Way It Will Be biedt al een mooi zicht, maar de hoogtepunten lagen verderop en vooral nog een stuk hoger. In het eerste deel van de avondwandeling bereiken we een meesterlijk The Way That It Goes. In het tweede deel wordt het spannender. Zoals Gillian zegt, kennen we elkaar nu al iets beter, en zijn we bereid om langs vervallen boerderijen en wilderniskampen verder te stappen naar de absolute hoogtepunten van de avond.
De eerste beklimming maken we met een hand- en billend klappend Six White Horses.
Prachtig hoe Gillian het ritme houdt, Dave op banjo tokkelt en hun samenzang het karakteristieke geluid voortbrengt. Het magische moment van het optreden wordt de gitaarsolo in Revelator. Het is een van de meest beklijvende in mijn concertcarrière. Rond 5:12 stopt Gillian met zagen (ja, zagen!) en begint Dave met een adembenemende gitaartrip. Watch it here:
Mooier dan dit kan het niet meer worden. Maar ook in het berg-af-gaan blijf ik verwonderd bij zijn goddelijk gitaarspel. Maar ook van zijn zang word ik niet bekoord.
De zaag van Gillian snijt verder in stukken die de moeite waard waren voor de al dan niet bekende muzikale fijnproevers. Ik verlaat de zaal vroegtijdig om de trein te halen, maar ik denk toch dat het een wolkje is dat mij terug thuis brengt.
Mijn eerste indruk ("mooie avond, saaie stem, prachtige muziek, schitterende snaren, sublieme solo's") heb ik iets moeten bijschaven. Ik focuste vooral op David Rawlings, de cowboy die mijn avond betoverde met enkele van de meest fantastische solo's die ik ooit op akoestische gitaar live gehoord heb. Nu ik de setlist heb en de songs herbeluister, besef ik dat het toch een bijzondere avond was in Antwerpen. De score gaat van 16.5 naar 17.5 en daarmee verdient Gillian Welch geen magere maar een dikke vier sterren.
Ze is dus terug. En wel met haar muzikale partner David (Dave) Rawlings. Op het album 'The Harrow and the Harvest' keren ze terug naar de roots in de Amerikaanse volksmuziek. Haar wortels zouden ook in België liggen, maar ze had haar moeder niet kunnen bellen om dat na te gaan nu ze naar ons landje de oversteek maakte. Muzikaal ligt ze tussen de bergen van de Appalachen, de countryvelden van de bluegrass en de alt americana.
Met een akoestische gitaar, een bijna versleten banjo, een valse mondharmonica en haar (eheum...) karakteristieke stem brengt ze met Rawlings broze, tijdloze songs. Ja, haar stem... je hebt er iets voor of net niet. Reken mij maar bij de laatste. Geef mij maar Lucinda Williams. Een stem hoort nu eenmaal bij liedjes, maar gelukkig worden de songs van dit duo vooral gemaakt door het gitaarwerk van David.
Het concert steekt van wal met het openingsnummer van het nieuwe album. Het gitaarspel zet meteen de toon van de avond in Scarlet Town, waarin Gillian afscheid neemt van het verleden. Na de gospel Rock of Ages knap ik af op haar stem, maar verwonder ik mij aan de voortreffelijke snaren. De klim tijdens The Way It Will Be biedt al een mooi zicht, maar de hoogtepunten lagen verderop en vooral nog een stuk hoger. In het eerste deel van de avondwandeling bereiken we een meesterlijk The Way That It Goes. In het tweede deel wordt het spannender. Zoals Gillian zegt, kennen we elkaar nu al iets beter, en zijn we bereid om langs vervallen boerderijen en wilderniskampen verder te stappen naar de absolute hoogtepunten van de avond.
De eerste beklimming maken we met een hand- en billend klappend Six White Horses.
Prachtig hoe Gillian het ritme houdt, Dave op banjo tokkelt en hun samenzang het karakteristieke geluid voortbrengt. Het magische moment van het optreden wordt de gitaarsolo in Revelator. Het is een van de meest beklijvende in mijn concertcarrière. Rond 5:12 stopt Gillian met zagen (ja, zagen!) en begint Dave met een adembenemende gitaartrip. Watch it here:
Mooier dan dit kan het niet meer worden. Maar ook in het berg-af-gaan blijf ik verwonderd bij zijn goddelijk gitaarspel. Maar ook van zijn zang word ik niet bekoord.
De zaag van Gillian snijt verder in stukken die de moeite waard waren voor de al dan niet bekende muzikale fijnproevers. Ik verlaat de zaal vroegtijdig om de trein te halen, maar ik denk toch dat het een wolkje is dat mij terug thuis brengt.
Cowboy Junkies
7 november 2011, Stadsschouwburg, Brugge «««
Mijn verslag op www.rootstime.be.
Uit de setlist: Sing In My Meadow / A Bride's Price / Renmin Park / I Cannot Sit Sadly By Your Side / Continental Drift / See You Around / 3rd Crusade / Late Night Radio / Angel Mine / Sweet Jane / Dreaming My Dreams With You / Shining Moon / Misguided Angel / Working On A Building / Good Friday / Don't Let It Bring You Down / Wrong Piano / Blue Moon Revisited
Mijn verslag op www.rootstime.be.Uit de setlist: Sing In My Meadow / A Bride's Price / Renmin Park / I Cannot Sit Sadly By Your Side / Continental Drift / See You Around / 3rd Crusade / Late Night Radio / Angel Mine / Sweet Jane / Dreaming My Dreams With You / Shining Moon / Misguided Angel / Working On A Building / Good Friday / Don't Let It Bring You Down / Wrong Piano / Blue Moon Revisited
Ryan Adams
Ryan was zeer goed bij stem en de muziek was schitterend. Maar ik zal toch nooit een grote fan worden: daarvoor is hij voor mij iets te eentonig en zijn de songs telkens op dezelfde manier opgebouwd: klassiek en degelijk, maar ik hou van een twist die ik bij dit genie mis.
Voorprogramma Chris Stills (yup, zoon van) was beter voor mij!
Setlists:
1. If I were a mountain
2. Sweet California
3. Say my last goodbye
4. Don’t be afraid
5. Lucifer & Jane
6. Landslide
7. 100 year thing
Ryan Adams:1. Oh my sweet Carolina
2. Ashes & fire
3. La cienega just smiled
4. Dirty rain
5. My winding wheel
6. Sylvia Plath
7. Firecracker
8. Please do not let me go
9. Everybody knows
10. Let it ride
11. Dear Chicago
12. Somebody remembers the rose
13. Chains of love
14. New York, New York
15. Lucky now
16. Two
17. When will you come back home ?
18. This house is not for sale
19. Do I wait
20. Jacksonville skyline
21. Crossed out name
22. Withering heights
23. Falsetto improvisation
24. The end
25. Come pick me up
26. Avenues
27. Evergreen
Chatham County Line
2 november 2011 - AB Club, Brussel «««
Mijn verslag op www.rootstime.be
Prachtige foto van Yvo!
Setlist:
1. Out of running
2. Nowhere to sleep
3. Parlour light
4. By the riverside
5. Route 23
6. Gunfight in Durango
7. Ghost of Woody Guthrie
8. Wildwood
9. Louisiana freight train
10. Clear blue sky
11. Closing town
12. Tear down the Grand Ole Opry
13. Paige
14. The Carolinian
15. Birmingham jail
16. Whipping boy
17. Chip of a star
18. Born to be with you (Don Robertson)
19. Crop comes in
20. Let it rock
21. Handle with care (Traveling Wilburys)
25 augustus 2009 - Warandepark, Brussel ««
support: Golden Glows
setlist:
1. The Carolinian
2. Clear blue sky
3. She
4. Don’t let it bring you down
5. By the riverside
6. Dark clouds
7. Born to be with you
8. Birmingham jail
9. What would you give in exchange
10. Whipping boy
11. Speed of the whippoorwill
12. Lonesome in Caroline
13. Country boy / city boy
14. Route 23
15. Something
16. Gunfight in Durango
17. Engine no. 709
18. Chip of a star
19. Let it rock
20. Let it bleed
Mijn verslag op www.rootstime.be
Prachtige foto van Yvo!
Setlist:1. Out of running
2. Nowhere to sleep
3. Parlour light
4. By the riverside
5. Route 23
6. Gunfight in Durango
7. Ghost of Woody Guthrie
8. Wildwood
9. Louisiana freight train
10. Clear blue sky
11. Closing town
12. Tear down the Grand Ole Opry
13. Paige
14. The Carolinian
15. Birmingham jail
16. Whipping boy
17. Chip of a star
18. Born to be with you (Don Robertson)
19. Crop comes in
20. Let it rock
21. Handle with care (Traveling Wilburys)
25 augustus 2009 - Warandepark, Brussel ««
support: Golden Glows
setlist:
2. Clear blue sky
3. She
4. Don’t let it bring you down
5. By the riverside
6. Dark clouds
7. Born to be with you
8. Birmingham jail
9. What would you give in exchange
10. Whipping boy
11. Speed of the whippoorwill
12. Lonesome in Caroline
13. Country boy / city boy
14. Route 23
15. Something
16. Gunfight in Durango
17. Engine no. 709
18. Chip of a star
19. Let it rock
20. Let it bleed
Abonneren op:
Berichten (Atom)